منم يه تنهاي ديگه...
تنهايي که توي دلش ذکر اسم تو شده
مرهم و معواي دلش
منم يه تنهاي ديگه...
اسيري که تو بقلش به جاي جام وصد تا گل
بوسه از او لباي تو شده دواي عطشش
منم يه تنهاي ديگه...
غريبي که تو غربتش تصويري از صورت تو
شده همه راه و هدفش
منم يه تنهاي ديگه...
اديبي که تو ادبش اسم قشنگ تو شده
تابلوي توي دفترش
تنهايي که توي دلش ذکر اسم تو شده
مرهم و معواي دلش
منم يه تنهاي ديگه...
اسيري که تو بقلش به جاي جام وصد تا گل
بوسه از او لباي تو شده دواي عطشش
منم يه تنهاي ديگه...
غريبي که تو غربتش تصويري از صورت تو
شده همه راه و هدفش
منم يه تنهاي ديگه...
اديبي که تو ادبش اسم قشنگ تو شده
تابلوي توي دفترش
با کمال احترام
گزیده ای از اشعار(محمد نظردوست)
+ نوشته شده توسط محمد نظردوست در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1385 و ساعت
20:57 |
