تبليغاتX
هدیه ی من
منم يه تنهاي ديگه...
تنهايي که توي دلش ذکر اسم تو شده
مرهم و معواي دلش

منم يه تنهاي ديگه...
اسيري که تو بقلش به جاي جام وصد تا گل
بوسه از او لباي تو شده دواي عطشش

منم يه تنهاي ديگه...
غريبي که تو غربتش تصويري از صورت تو
شده همه راه و هدفش

منم يه تنهاي ديگه...
اديبي که تو ادبش اسم قشنگ تو شده
تابلوي توي دفترش

با کمال احترام

گزیده ای از اشعار(محمد نظردوست)


 

+ نوشته شده توسط محمد نظردوست در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1385 و ساعت 20:57 |

توی اینه خودتو ببین چه زود زود                       توی جونی غصه امد سراغت پیرت کنه

نذار که تو اوج جونی غبارغم                           بشینه رو دلت یهو پیرو زمین گیرت کنه

منتظرش نباش دیگه اون تنها نیست                تا اخر عمرت اگه تنها باشی اون نمیاد

خودش می گفت یه روزی می زاره میره            خودش می گفت یک روز خاطرها تو می بره از یاد

اخه دل من.دل ساده ی من                           تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

اخه دل من.دل دیونه ی من                            دیدی اونم تنهات گذاشت بعد یه عمر ازگار

اخه دل من.دل دیونه ی من                            تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

دیدی اونم رفت .اونم تنهات گذاشت رفت          تو موندی وبی کسی ویک عمرخا طره پیش رو

دیگه نمیاد .دیگه پیشت نمیاد                         از اون چی مونده برات به جز یک قاب عکس رو به روت

اخه دل من.دل دیونه ی من                            تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

                                  ******************

توی اینهخودتو ببین چه زود زود                        توی جونی غصه امد سراغت پیرت کنه

نذار که تو اوج جونی غبارغم                           بشینه رو دلت یهو پیرو زمین گیرت کنه

منتظرش نباش دیگه اون تنها نیست                 تا اخر عمرت اگه تنها باشی اون نمیاد

خودش می گفت یه روزی می زاره میره            خودش می گفت یک روز خاطرها تو می بره از یاد

اخه دل من.دل ساده ی من                           تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

اخه دل من.دل دیونه ی من                            دیدی اونم تنهات گذاشت بعد یه عمر ازگار

اخه دل من.دل دیونه ی من                             تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

دیدی اونم رفت .اونم تنهات گذاشت رفت           تو موندی وبی کسی ویک عمرخا طره پیش رو

دیگه نمیاد .دیگه پیشت نمیاد                         از اون چی مونده برات به جز یک قاب عکس رو به روت

اخه دل من.دل دیونه ی من                             تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

تا کی می خواهی بشینی به پاش بسوزی       تا کی می خواهی بشینی چشم به در بدوزی

در پی پیداکردن کسی برو                               که فقط واسه ی خودت بخواد تو رو

                                     ******************

اخه دل من.دل ساده ی من                             تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

اخه دل من.دل دیونه ی من                              دیدی اونم تنهات گذاشت بعد یه عمر ازگار

اخه دل من.دل دیونه ی من                             تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

دیدی اونم رفت .اونم تنهات گذاشت رفت           تو موندی وبی کسی ویک عمرخا طره پیش رو

دیگه نمیاد .دیگه پیشت نمیاد                          از اون چی مونده برات به جز یک قاب عکس رو به روت

اخه دل من.دل دیونه ی من                             تا کی می خواهی خیره بمونی به عکس روی دیوار

                                  *******************

(غریبی اشنا)

 

+ نوشته شده توسط محمد نظردوست در دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1385 و ساعت 11:41 |

 

salam

علاقه و محبت شديدي را که سابقا نسبت به تو ابراز مي کردم
دروغي بي اساس بود و در حقيقت نفرت من نسبت به تو
روز به روز بيشتر مي شود وهر چه بيشتر تو را مي شناسم
به دورويي تو بيشتر پي مي برم
اين احساس تو در قلب من جاي مي گيرد که بالاخره بايد
از هم جدا شويم و ديگر به هيچ وجه حاظر نيستم
روزي دوست و رفيق و همراه تو باشم
اگر عمر دوستي ما همچون گل هاي بهاري کوتاه بود ولي
در همين مدت کوتاه
توانستم به طبيعت فرومايه و هوس هاي زشت تو پي ببرم
بسياري از اخلاق و صفات تو برايم روشن شد ومطمئن هستم
اين خشونت طبيعي و تند خويي بالاخره تو را بد بخت خواهد کرد
اگر دوستي ما ادامه پيدا کند من تمام عمر
را به پشيماني خواهم گريست واگر به افسانه اشناييمان پايان دهيم
خوشحال خواهم بود و حالا لازم است بگويم
که چنين موضوعي را هيچ وقت فراموش مکن و مطمئن باش
که اين نامه را سرسري نمي نويسم وچقدر ناراحت کننده است که اگر
بخواهي درصدد دوستي ظاهري باشي و بنابراين از تو مي خواهم
جواب نامه ام را ندهي چون نامه ات سراسر
دروغ و تظاهر خواهد بود وفاقد هر گونه
محبت است تصميم گرفته ام براي هميشه
تو را فراموش کنم چون به هيچ وجه نمي خواهم
خود را راضي کنم که دوستت داشته باشم و دوست و رفيق تو باشم
حالا اگر مي خواهي به احساس دروني من پي ببري نامه را يک خط در ميان بخوان ...

 

+ نوشته شده توسط محمد نظردوست در جمعه هشتم اردیبهشت 1385 و ساعت 18:50 |

 

hediye

هوا بوی نم گرفته . دوباره دلم گرفته

صدای گریه ی بارون . تو خیابون دم گرفته

با نگاهت قلبمو ازمن گرفتی اینم بمونه

با غرورت منو دست کم گرفتی اینم بمونه

گفتی که قلبتو پس میدم دیونه اینم بمونه

گفتم این قلبه تو پیشت بمونه اینم بمونه

خواستم عاشقت کنم گفتی مهاله اینم بمونه

گفتی که توهم دلت چه خوش خیاله اینم بمونه

من میگفتم شب عشق با این سیاهی نداره ترسی برام وقتی تو ماهی

تو میگفتی اره من ماهم ولی تو امدی اسمونت رو اشتباهی

اینم بمونه اینم بمونه اینم بمونه

خواستم عاشقت کنم گفتی مهاله اینم بمونه

گفتی که توهم دلت چه خوش خیاله اینم بمونه

من میگفتم شب عشق با این سیاهی نداره ترسی برام وقتی تو ماهی

تو میگفتی اره من ماهم ولی تو امدی اسمونت رو اشتباهی

اینم بمونه اینم بمونه اینم بمونه

نویسنده: (غریبی اشنا)

+ نوشته شده توسط محمد نظردوست در دوشنبه چهارم اردیبهشت 1385 و ساعت 17:59 |

khatm e khalm

باد پاییزی رو صورتم . مثل دستای نرم توست

اشکای رو گونه ام مثل خنده های سرد توست

وقتی میگفتی تو به من عاشقمی دوستم داری

می فهمیدم از تو چشات که تو قلبت چی کم داری

یه ملیجک ساده بودم توی قلب سیاه تو

یه اسیر کور و کرتوی قصر خیال تو

اون عشوه ها وخنده ها همش یه بازی بود عزیز؟

قلب من و عشق دلم حوس بودن پیشت عزیز؟

بدو بورو از تو دلم دیگه نمی خوام توش باشی

حتی دیگه دوست ندارم تو اسیر من باشی

چهره و ذات کثیفت دیگه رو شده برام

عشق دلت مال خودت.والسلام .ختم کلام

با کمال احترام

گزیده ای از اشعار(محمد نظردوست)

 

 

+ نوشته شده توسط محمد نظردوست در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 و ساعت 10:12 |

 

salam

عزيزم سلام يه چيزي ؛ چرا قلبم و شكستي ؟؟؟
مني كه عشق تو بودم ؛ حالا عاشق كي هستي؟

نمي گم دلت گرفته ؛ مي دونم كه تنها نيستي
همدمت بودم يه روزي ؛حالا با ديگري نشستي!!

نكنه عاشقش نباشي ؛ اون كه امروز تو باهاشي
بگو كه دلم باهاته ؛ هر جاي دنيا كه باشي

تو كه احساسي نداري ؛ ميدوني دلم چه تنگه؟
كاش منم مثل تو بودم ؛ قلبي كه از جنس سنگه

مي دوني اين شعر من نيست ؛ حرف يه دل شكستست
كسي كه تموم حرفاش ؛ توي ابهام گذشتست

راستي مرگم و نديدي ؟ من كه چشمام نمي بينه
آخه از روزي كه رفتي ؛ آرزوي من همينه

من كه اسراري ندارم ؛ خوشحالم يكي باهاته
آخه همدمم تا امروز ؛ يه دونه شاخه نباته

ببينم عكسام و داري ؟ اوني كه توي غروبه؟
يادمه وقتي كه ديديش ؛ گفتي واي اين يكي خوبه

مثل اينكه مي دونستي ؛ عشقمون رو به غروبه
رفتي و غروب تموم شد ؛ حالا چشمام بي فروغه

راستي شعرام و مي خوني ؟ يا كه وقتش و نداري؟
يادمه بهم مي گفتي ؛ واسه من شعري نداري؟

نویسنده(یه غریبه ی اشنا) 

اين يكي اسمي نداره

+ نوشته شده توسط محمد نظردوست در شنبه دوم اردیبهشت 1385 و ساعت 19:35 |

پشت دلتنگی من

یه حصار از جنون یه قفس که توو فضاش

ذکر اسمت شده ارامش جون

پشت دلتنگی من

یه غروب خونه زده یه نگاه رو به موت

که به لبخند چشات تکیه زده

پشت دلتنگی من

یه شب سرد هنوز توی اون شب بی نگات

من نمیرم به سوی روز

پشت دلتنگی من

یه پسر بچه ی معصوم که چشاش رو به خداست

تو دلش رو نشکون

پشت دلتنگی من

توی اون قایق کاغذی که نشستیم دوتایی

واقعا به من بگو اینه اون عشق خدایی

پشت دلتنگی من

پشت بارون بهاری که میریزه رو صورتت

منتظرا که براشون غم بیاری؟

پشت دلتنگی من

یه اتاق خالیه که تو هر گوشیه ی اون

دیوارا به من میگن که جاش خیلی خالیه

پشت دلتنگی من

پشت یک شهر سیاه پشت یک اب عمیق پشت هر مهربونی

تویی تنها که برام خوب میمونی

پشت دلتنگی من

پشت این جاده ی خاکی که میره تا ناکجا

پشت هر دوستت دارم

تویی تنها عشق من به اون خدا

پشت دلتنگی من...

تقدیم به عشقم                     گزیده ای از اشعار (محمد نظردوست)

+ نوشته شده توسط محمد نظردوست در شنبه دوم اردیبهشت 1385 و ساعت 11:35 |


Powered By
BLOGFA.COM